[Spoile] Omochabako no Kuni no Alice [Red Rose Dorm]

posted on 20 May 2012 15:32 by memmo in OtomeGames
ใครอยากอ่านอินโทรไปอ่านได้ใน Entry ที่แล้วน่ะค่ะ
ตอนนี้จะเข้าสุ่การเลือกหอของอลิซแล้วค่ะ
 
Credit  : Translate from

Yuvi's

 
 
 
(….หอกุหลาบแดง, huh)
หลังจากที่คุ่นคิด ฉันก็เลือกหอกุหลาบแดง

หออื่นก็น่าสนใจ แต่ฉันตัดสินใจว่า…..
สภาการปกครองนั้นน่าสนใจมาก

แตกต่างจากสภานักเรียน, แต่ก็มีลักษณะเฉพาะตัว
หลังจากที่ฉันตัดสินใจมาที่นี่ ก็อยากทำสิ่งที่ดหมาะกับที่นี่

(ถึงมันจะยากที่มีกฏเฉพาะ……, หอกุหลาบแดงก็เป็นตัวเลือกที่ดี
--------------------------------------

   Office Lady: [รับทราบค่ะ จะดำเนินการให้เลยค่ะ ]

Office Lady: [ถ้าคุณต้องการไปที่หอเลย นี่คือบัตรนักเรียนของคุณค่ะ และเอกสารลงทะเบียนค่ะ
นี่คือเอกสารรายละเอียดการดำเนอนการขั้นตอนต่างๆค่ะ]

(อือหือ.
ขั้นตอนเยอะชะมัด….)

Office Lady: [เออ…..]

office lady ก้มลงไปหาบางอย่างที่เท้าของเธอ และเงยหน้าขึ้นมา มีบางอย่างเหมืนกับลูกศรกึ่งโปร่งใส

Alice: [……….]

มันดูอ่อนแรงมาก
เหมือนจะตายเลย……

(เป็นสัตว์วิเศษอะไรสักอย่าง…..?
หรือว่าเป็นไอเทมแฮะ???)

(ถึงอย่างนั้น……
มันเหมือนว่ากำลังจะตาย….?)

เหมือนจะเป้นสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะตายแล้ว…..
ราวกับปลิงทะเลที่ถูกจับขั้นมาบนบก.

Office Lady: [………..]

  office lady ยิ้ม

เธอขว้าหาง(?)ที่เหมือนลูกศร แล้วดึกออมา เขย่ายังกะกำลังซ่อมเครื่องยนต์ที่จะเสีย

Guide: [Fuoaaaaaaaa!
แว๊กกก จะอ้วกแล้วว หยุดน่ะ หยุดเขย่า!!!]

Office Lady: [อา..ดีจัง ดูเหมือนว่ายังใช้ได้.
…..นี่ค่ะ

Alice: [เอ๊ะ?]

เธอยืนยืนลูกศรที่กำลังกรีดร้องมาทางฉัน

Guide: [Uh, uuuh~~~~~…..
อุ๊ก อยากจะอ้วก…..]

ลูกศรบิดครางด้วยความเจ็บปวด

(ฉะ แัน ไม่อยากได้น่ะ…….)

ปลิงที่ตายแล้ว ฉันไม่อยากจะจับมันเลย

Office Lady: [รับไปค่ะ ตอนนี้เลย]

Alice: [………..]

เธอคำรามให้ฉันหยิบมันไป ฉันเลยจำใจต้องรับลูกศรนี้มา

(ขออย่าให้มันลื่นๆเลยน่ะ…..)

(………)

(……Ah)

ลูกศรที่ได้รับยังกะแสง ฉันแทบจะไม่รุ้สึกถึงน้ำหนักเลย
เว้นแต่ความรู้สึกจี๊ดๆที่อยู่ที่ปลายนิ้ว

Office Lady: [คู่มือแนะนำนี้จะแนะนำคุณไปยังขั้นตอนต่อไปค่ะ]

Office Lady: [แต่ว่าสีมันค่อนข้างจะมองไม่เห็น ฉันจะผูกเชือกเอาไว้น่ะค่ะ]

เธอมัดชือกไว้ที่หัวลูกศร รู้สึกเหมือนเป้นสัตว์เลี้ยงเลย

หางมันขยับเล็กน้อยเพื่อจะต่อต้าน

(……Uwaaa.
ยังกะปลิงขิงจริงเลย)

Office Lady: [จำไว้น่ค่ะ คู่มือจะแนะนำขั้นตอนต่อไป กรุณาปฏิบัติตามด้วยค่ะ]

เธอส่งปลายเชือกให้ฉัน ดูเหมือนว่าขั้นตอนนี้จะจบลงแล้ว

Office Lady: [คนต่อไปค่ะ]

เหมือนถูกผลักด้วยน้ำเสียง ฉันจึงเดินออกจากออฟฟิตไป
 
 
Alice: [ระบบที่นี่เป้นอย่างนี้เองเหรอ]

นอกสนง. มีนร.ใหม่อย่างฉันหลงอยู่

แต่ละคนถูกผูกด้วยลูกศร อย่างกะบอลลูนสีสดใส
อาจจะเป้นการบอกว่านี่คือโรงเรียนเวทมนต์

Female Student: [เราจะไปไหนกันต่อ?]

Guide: [ต่อไปคือหอสวนสนุก
คุณสามารถใช้ชีวิตอย่างมีชีวิตชีวา!]

Male Student: [ดูเหมือนว่าการลงทะเบียนที่หอช่างทำหมวกยังไม่เริ่ม~]

Guide: [ถูกต้อง ผมจะแนะนำให้คุณไปที่หอกุหลาบแดงก่อน
จะไปล่ะน่ะ]

Female Student: [สวนที่หอกุหลายแดงช่างงดงามl~
ต่อไปเป็นหอสวนสุกเหรอ ที่นั่นจะเป้นยังไงน้าา]

Guide: [มีกระเบื้องแปลกๆอยู่ในหอสวนสนุก โปรระมัดระวังในการก้าวเดิน
เพระาคุณคงไม่กลับออกมาง่ายๆแน่!]

Male Student: [ทาวเวอร์คือตึกที่อยู่ทางขวาใช่ไหม?]

Guide: [ถูกต้อง]

Male Student: [มันเป็นยังไงเหรอ?]

Guide: [เป้นที่ที่มีบรรยากาศดีที่สุด เราอยู๋ใกล้ที่นั่น ยังไปกันเถอะ!]

ลูกศรนั้นลอยไปคล้ายๆบอลลูน
ถ้าไม่ใช่ชื่อหอพัก ฉันคงนึกว่ายังอยู่ในสวนสนุก

บรรยากาศรื่นเริ่งรอบๆตัว
เสียงมีชีวิตชีวารอบๆตัวฉัน

……พูดแบบนั้นก็ได้น่ะ.
 
 
ต่างกับลูกศรอันอื่นๆ ลูกศรของฉันไม่มีสี และบินต่ำ
Alice: [………]

ลื่น
ช้า

ฉันรุ้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่าง
เขาบิดตัวและมองคนอื่นๆ…..

Alice: […..Haa.
เฮ้ ทำไม นายถึงไม่แนะนำฉันอย่างจริงๆจังบ้างล่ะ?]

ฉันดึงเชือกเพื่อจะคุยกะลูกศร
มันยกหัวขึ้นน้อยๆ

แม้ภานอกจะดูเหมือนกัน
แต่มันเหมือนปลิงกำลังจะตาย

Alice: [ดูลูกศรอันอื่นสิ
พวกนั้นมีชีวิชีวามาก]

Guide: [การแนะนำเด็กใหม่ไม่ใช่งานของฉัน……!
ฉันถูกบังคับเพราะลูกศรไม่พอต่างหาก!]

ดูเหมือนคำแนะนำของฉันจะทำให้เขาไม่พอใจ
มันม้วนในอากาศช่างชำนาญ

(แหงล่ะ…….
แต่ดูจากสีก็รู้แล้วว่าต่างจากพวก)

มันมองยากมากเมื่อเทียบกับอันอื่นๆ
เขาไม่ได้ทำงานเดิม แถมแรงจูงใจก็ไม่มี

ฉันเริ่มสงสัยว่านี่คือลูกศรอะไร
 
 
Alice: [นายไม่ใช่คนแนะนำนักเรียนใหม่?]

Alice: […….!]

ลูกศรที่อยู่ข้างๆขาของฉัน ปรากฏขึ้นมาอยู่ในระดับสายตา

Guide: [แหงล่ะสิ!
ฉันคือคนแนะนำให้นักเรียนที่หลงทางไปอยู่ในสถานที่ที่ปลอดถัย, ฉันคือคู่มือเด็กหลงไง!]

Alice: [เด็กหลง….?]

Guide: [ใช่!
เพราะโรงเรียนนี้มันกว้าง ฉันเลยต้องช่วยนักเรียนพวกนั้นไง!]

Guide: [ฉันเสียใจที่ต้องมาแนะนำนักเรียนใหม่ตามฤดูับนักเรียน ฉันมีความสามารถมากกว่านั้น!]

Alice: [ไม่ว่านายจะว่ายังไง คู่มือก็คือคู่มืออยู่ดี?]

Guide: ฉันคือคุ่มือที่ยอดเยี่ยม!]

Alice: […..แต่นายก็ยังเป้นคู่มืออยู๋ดี.
ถ้านายเป้นคู่มือที่ยอดเยี่ยม นายควรจะมีสี]

ถ้าเกิดเด็กหายในโรงเรียนฉันสังสัยว่าจะขอความช่วยเหลือคู่มือยังไง ฉันควรจะสะดุดตากับคุ่มือสิ

Guide: [ไม่ต้องห่วง.
ถึงจะมองเห้นไม่ชัดเจน แต่เธอก็หาฉันได้]

Alice: [ไม่ใช่ไม่เป้นไรเลย…….
ถ้าฉันได้รับการเอาใจใส่อย่างดีก็ไม่หลงทางหรอก…..]

(……Hm?
Aah,แต่)

Alice: [สนายมีสถานที่ที่ประจำอยู่ใช่ไหม?]
 
บางที่อาจจะพึ่งพาได้ ถ้ามันอยู่คงที่

Guide: [ไม่มีทาง!
ฉันจะเคบื่อนที่ไปรอบๆเพื่อค้นหานักเรียนที่หลง!]

(นั่นมัน…..)

ไม่ดีแหง
ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในจุดๆเดียว อะไรจะเกิดขึ้นถ้าหาเจ้านี่ไม่เจอ

แม้ว่าจะมีไกด์ที่ทำงานด้านนี้ แต่ถ้าหาไม่เจอก็ไม่มีวคามหมาย
(แล้วจะรุ้ได้ไงล่ะ)

Alice: [อ๊ะ หรือว่า…..
นายมีทักษะในการหานักเรียน?]

Guide: [Eh? ไม่มีหรอกของแบบนั้น
ฉันจะลาดตระวเนทุกทีเพื่อหานักเรียนที่หายไป]

Alice: [อ๊ะน่ะ……]

โรงเรียนเวทมนต์ซิมโฟเนีย เป็นโรงเรียนระดับสูง มีพื้นที่กว้างขาง

ทำไมถึงให้ลูกศรโปร่งใสนี่ลาดตระเวนแฮะ

Alice: [แล้ว…..นายคงไม่ค่อยเจอเด็กหลงทางใช่ไหม…..]

Guide: [ใช่ โดยปกติจะมไ่ค่อยมีนักเรียนหลง
เฉพาะนักเรียนใหม่ หรือนักเรียนแลกเปลี่ยนเท่านัน้]

Alice: […..แล้วทำไมถึงไม่มีลูกศรแนะนำนักเเรียนใหม่ให้พอล่ะ?]

Guide: [Uh…..!?]
 
ฉันเห็นว่าเขาตกใจ และดูกระวนกระวาย

Guide: [แม้ฉันจะไม่มีทักษะค้นหานักเรียนที่หาย แต่ก็มีสิ่งที่น่าทึ่ง!
ฉันสามารถพานักเรียนไปในสถานที่ที่เขารู้สึกปลอดภัย!]

Alice: [สถานที่ที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย?]

Guide: [ใช่ ถูกต้อง สถานที่ที่ทำให้รุ้สึกปลอดภัย!
เด็กหลงทางได้รับการช่วยเหลือแลว้ว เห็นไหม?]

Alice: [……ใช่l]

ถ้าหลงทางคงจะรุ้สึกได้รับการช่วยเหลืทอแน่ ถ้าหลงไปอยู๋ที่ไหนไม่รู้

Alice: […..เดี๋ยวก่อน]

Alice: [สถานที่ที่รู้สึกปลอดภัย???
แปลว่านายแนะนำให้เขาไปยังที่ที่เขาต้องการเหรอ?]

Guide: แหงล่ะว่าไม่ใช่t.
ฉันแนะนำเขาไปในสถานที่ที่ปลอดภัย]

Guide: [ไม่ใช่มที่ที่เด็กหลงต้องการไป ฉันพาเขาไปในที่ที่ปลอดภัย,ที่ที่เขาสามารถระเบิดความกังวลที่หายไป]

Alice: [……….]

เจ้านี่ไม่ได้พาไปในที่ที่อยากไป
เพราะมันนำคุณไปยังสถานที่ที่คุณสามารถรู้สึกปลอดภัยก็ควรได้รับการชื่นชมพอ แต่ .....

Alice: [……นายเป้นคนนำทาง?]

Guide: [ฉันเป้นคนนำทางที่ยอดเยี่ยม!
มากกว่าพวกที่แนะนำนักเรียนใหม่!]

Guide: [ฉันทำงานอยุ่ในอำนาจเวทมนต์ที่ซับซ้อนมากกว่า.……!]

Guide: [ฉันไม่สามารถใช้ความสามารถได้ตั้งแต่ถูกปรับ!
ฉันอยากจะพาเธอไปในสถานที่ที่ปลอดภัยด้วย!]

(ขอบคุณพระเจ้า…..)
 
ไม่รู้น่ะว่าสถานที่นั้นจะเป้นไง

Alice: [ฉันรุ้สึกสำหรับข้อเสนอของนาย แต่……
ฉันอยากได้รับคำแนะนำสำหรับนักเรีบน จากส่วนลึกของหัวใจ]

Guide: [การแนะแนวนักเรียนใหม่ช่างไม่มีศิลปะเอาซะเลย!
มันไร้ประโยนฃ์ เว้นแต่จะมีแรวใหม่ เจ้าหญิงว่ายังงั้น!]

(ไม่ ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเว้ย…..)

มันเป้นโลกที่แตกต่าง……
แต่เกมส์ไม่แตกต่าง.

Alice: [ตอนนี้ฉันไม่ใช่นักเรียนหลง ฉะนั้นฉันจึงไม่อยากได้คนนำทางเด็กหลง]

Guide: [ไม่อยากได้!?
ไม่อยากได้!? เธอไม่อยากได้ฉัน!?]

Alice: [….อย่างน้อยในตอนนี้ ไม่ต้องการ]

ฉันไม่มีเสวลาจะไปสถานที่ที่ปลอดภัย
ฉันต้องการคนที่ช่วยแนะนำขั้นตอนต่อไปของนักเรียนใหม่

Guide: [….Hiks]

(Uh……)

ลูกศรคอตก ดูน่าสงสาร